System stałego reflux ratio - jak to działa?

Pytanie teoretyczne:
Na jakiej zasadzie w systemie Inżyniera mamy stałe reflux ratio, czyli stały podział powrotu do odbioru? Bo szybkość wlewania się flegmy na wypełnienie zależy od głębokości jeziorka - ciśnienia hydrostatycznego i skręcenia zaworu (jeśli zawór umieszczamy w gałęzi powrotu flegmy), strumień cieczy płynącej do odbioru - to cała reszta. Jeśli teraz zwiększymy moc grzania (albo ilośc pary nacierającej na skraplacz w jednostce czasu wzrośnie, to na skraplaczu będzie się skraplać więcej cieczy, do kolumny powróci tyle samo cieczy na sekundę, co poprzednio, reszta (nadmiar) wyleje się do odbioru. Gdzie tu stałe reflux-ratio? W tym układzie reflux ratio zalezy bardzo mocno od ilości flegmy zasilającej układ rozdzielania (jeziorko, z któregodna przez zawór wypływ jest stały w czasie a przelew ewentualnie bierze na siebie wszystko extra).
Nie widze tu gwarancji utrzymania stałego RR w stosunku np. 4:1 w ciągu całego procesu.
Tyle, że w trakcie pracy w parach jest coraz mniej alkoholu i ilość pary, przy stałej mocy grzania wchodzącej w kolumne maleje (woda ma większe ciepło parowania), więc w układzie Inżyniera z zaworkiem na powrocie flegmy reflux ratio będzie się zmieniało w kierunku spadku odbioru i kierowania coraz większej procentowo części flegmy na wypełnienie. To by się zgadzało z opisem działania takiego systemu.
Bo ilość flegmy wpadającej z powrotem na wypełnienie nie zależy w tym układzie absolutnie od tego, w jakim tempie zasilamy jeziorko (dopóki to tempo jest większe lub równe wypływowi z dna jeziorka przez zawór w strone kolumny).
Jak przeniesiemy zawór na odbiór, to wtedy tempo odbioru będzie zależeć od ciśnienia hydrostatycznego cieczy w jeziorku i otwarcia zaworu, reszta jako nadmiar wleje się z powrotem do kolumny (i tak jest u Aabratka, czy Bokakoba). I wtedy mamy problem polegający na tym, że w czasie, kiedy ilośc par idących na skraplacz maleje, to nam sie refluks zmienia w niewłaściwa stronę - więcej procentowo zaczyna skapywać do odbioru, niż wcześniej, więc trzeba ręcznie dokręcić zawór i zmniejszyć tempo odbioru wraz z ubywaniem alkoholu w parach.
Dobrze kombinuję?

@Pokrec
Stały reflux ratio to może niefortunne określenie. Ja bym powiedział raczej, że reflux będzie nie mniejszy niż ustawiony (np. 4:1) a raczej wraz z trwaniem procesu będzie się zwiększał (np. 5:1).
Jeziorko w tym systemie powinno się tworzyć wyłącznie w przewodach, nie w głowicy.
Ogólnie dobrze kombinujesz. W tym układzie w raz ze spadkiem % w kegu będzie się spowalniał odbiór i jednocześnie wzrastał reflux ratio.

Łopatologicznie:
- w układzie inżyniera gwarantujesz stały napływ flegmy na wypełnienie, odbiór destylatu maleje
- w standardowym aabratku gwarantujesz stały odbiór destylatu, powrót flegmy na wypełnienie maleje

Koledzy, uściślijmy pojęcia,

Tak, niefortunne bo RR (refluks ratio ) to stosunek powrotu, który faktycznie zmienia się wraz ze zmniejszającą się ilością etanolu skraplanego na chłodnicy refluksu.
Tu mamy stały refluks, czyli ilość zawracanego destylatu na wypełnienie jest stała Do czasu aż zabraknie alkoholu nad zaworkiem Proste i logiczne

Czy mogę grzecznie prosić o przedstawienie systemów o których piszecie w formie graficznej. Podobnie jak zrobił to Calyx w temacie : CM, LM, VM - Trzy Gracje a każda piękna
Dziękuję

Proszę bardzo:
SYSTEM STAŁEGO REFLUKSU
download/file.php?id=6477&mode=view
SYSTEM STAŁEGO ODBIORU
download/file.php?id=6484&mode=view

No to mamy mnóstwo mozliwości klasyfikacji sprzętu:
1.
a) Z refluksem wewnętrznym: Aabratek, Bokakob, zimne palce, kolumna VM...
b) Z refluksem zewnętrznym
-Inzynier - system stałego refluksu,
-System stałego odbioru
2.
a) LM - regulacja refluksu metodą dzielenia skroplonej flegmy: Aabratek, Bokakob, systemy refluksu zewnętrznego...
b) CM - regulacja refluksu metodą częściowego schładzania par (system passe, nie budować go, bo sie nie opłaca!)
c) VM - rozdzielanie par na refluks i odbiór a potem ich osobne skroplenie w osobnych chłodnicach

Przy czym obie klasyfikacje sie czasem krzyżują ze względów topologicznych, np. Aabratek i Bokakob są systemami o stałym odbiorze i działają identycznie jak system refluksu zewnętrznego ze stałym odbiorem.

Na dziś najrozsądniejszym wyjściem jest budowa kolumny typu LM, np. typu Aabratek z opcją VM. Do takiej kolumny można wspawać dodatkowo w głowicy króciec do podłaczenia refluksu zewnętrznego i wtedy mozna się bawic do woli w przeróżne kombinacje metodą podłączania sobie na wężykach silikonowych zaworków, kraniczków, trójniczków, duperelniczków... A nieużywane króćce można zawsze zaślepić.

Jeżeli dysponujemy regulatorem mocy grzania to wielkość powrotu (refluxu) możemy utrzymać na niezmienionym poziomie bez zmniejszania odbioru poprzez odpowiednie zwiększenie mocy grzania. Możemy tego dokonać ręcznie albo automatycznie. Warunkiem tu jest, że dysponujemy jeszcze taką rezerwą mocy grzania dla granicy zalania, aby nie spowodować zalania kolumny. Na moim aparacie ta rezerwa wynosi 8%. Nie kieruję się tutaj wziernikiem, gdyż zalanie wziernika to zdestabilizowana kolumna. Zanim zaleje się wziernik, dużo wcześniej usłyszymy bulgotanie czyli lepsze jest tutaj "ucho" niż "oko". Ale ponieważ na pierwsze na pewno a może i drugie chłop ............ to bardziej precyzyjnie określam to pomiarem ciśnienia par na wyjściu z kotła za pomocą manometru o zakresie 0 - 4 kPa. Otóż odbiór gonu wł. odbywa się przy ciśnieniu 0,4 kPa, a zalewanie (bulgotanie) 0,5 kPa. Różnica 0,1 kPa to właśnie ta 8 % rezerwa mocy grzania.

A wspólną do tych wszystkich metod i przez to chyba winna być umieszczona na pierwszym miejscu jest regulacja powrotu grzaniem.

@gobo, w którym miejscu dokładnie masz podłączony ten manometr do mierzenia ciśnienia par wychodzących z kotła?

@Radius
Moja kolumna z kotłem połączona jest flanszą (kryza, kołnierz). Rurka manometryczna fi 6 mm wlutowana jest w kolumnę, 1 cm nad kołnierzem do łączenia z kołnierzem kega. Tuz nad wejściem rurki manometrycznej do kolumny zaczyna się wypełnienie. Usytuowanie wlutowania w kolumnę jest korzystne z dwóch powodów: 1/ łączę miedź z miedzią, 2/ rurka jest długa około 1 mb, przy rozłączaniu kolumny z kotłem stanowi element kolumny, długość rurki wraz ze zwiniętą w jeden zwój pod manometrem zapewnia dostateczne chłodzenie medium - manometr nie jest nagrzewany, z odłączonego kotła nic nie wystaje, a zatem nie przeszkadza w jego opróżnianiu.

@Gobo
Czy możesz podać parametry manomentrów (dokładność itp)?? Na co zwrócić uwagę przy ich zakupie?? Chyba czas poeksperymentować.