Wielu z kolegów sięga coraz głębiej w tajniki destylacji przy budowie aparatury, jak też i w celu lepszego zrozumienia samego procesu i teorii. Skompilowałem szybkie, kolejne 'spojrzenie' na aspekty teorii samego procesu z nadzieją, że wyjaśni ono pewne zjawiska Wam tak, jak wyjaśniło mnie.
Komentarze i dyskusja mile widziana. J
Teoria destylacji jeszcze raz.
Spójrzmy jeszcze raz, z bliska, na proces destylacji. Nie jest w zasadzie dla nikogo z nas tajemnicą jak otrzymać wodę destylowaną. Woda z kranu podgrzewana jest do stanu wrzenia (100*C) w jakimś naczyniu, które ma tylko ujście do rury gdzie para wodna jest chłodzona i skraplana. Jest to destylacja prosta, której poddany jest jeden składnik – woda. Po tym procesie otrzymany destylat pozbawiony jest takich zanieczyszczeń jak wapień czy chlorki, kurz, bakterie czy wirusy – te pozostają w naczyniu , w którym woda jest odparowywana. Bardziej nas interesującym rodzajem destylacji jest destylacja frakcyjna,w czasie której można oddzielić dwie ciecze o różnych temperaturach wrzenia. Tu interesuje nas rozdzielanie i oddzielenie alkoholu od wody. Jest to możliwe dzięki temu, że czysta woda wrze w temperaturze 100*C zaś alkohol etylowy z 4 procentami wody wrze w temperaturze 78,1*C. Należy pamiętać, że 'jakaś' mieszanina wody i alkoholu będzie wrzała w temperaturze pomiędzy 78.1*C a 100*C. Aby obliczyć w jakiej temperaturze będzie wrzała mieszanina (nastaw) z zawartością x% etanolu należy podstawić wartość 'x' (jako wartość ułamkową np. 15% jako 0,15; 17% jako 0,17) do wzoru podanego niżej:
Aby obliczyć jaka będzie zawartość etanolu w oparach ponad wrzącą mieszaniną stosujemy drugi wzór, w którym też należy zamiast 'x' podstawić moc procentową nastawu:
Wyobraźmy sobie szklany słój częściowo wypełniony mieszaniną wody i etanolu w jakiejś temperaturze (np. pokojowej). Słój, po usunięciu powietrza (teoria) jest zamknięty i podłączony do balona w celu utrzymania stałego ciśnienia atmosferycznego i odcięcia dopływu powietrza. W naczyniu jest ciśnienie atmosferyczne niczym nie zakłócane. Po jakimś czasie ilość pary wodnej i ilość pary etanolu (każda ciecz paruje w dowolnej temperaturze) w mieszaninie gazowej ponad cieczą osiągnie wartość stałą – zależna od temperatury i ciśnienia. System z cieczą i oparami osiągnie równowagę, w której nie następuje już zmiana stosunku woda/etanol tak w mieszaninie cieczy jak i w mieszaninie oparów. Ponieważ alkohol jest substancją 'bardziej parującą' niż woda zawartość etanolu w oparach naszego systemu będzie wyższa niż zawartość wody. Właśnie to zjawisko pozwala na oddestylowanie coraz bardziej skoncentrowanej zawartości alkoholu z mieszaniny woda/etanol. Umożliwiając kontrolowaną, następującą po sobie serię oddzielnych zjawisk: odparowanie (para), skraplanie (ciecz), odparowanie (para), skraplanie (ciecz), stopniowo zwiększamy zawartość etanolu w następnych parach. Proces ten następuje stopniowo (10-12 razy) w kolumnach rektyfikacyjnych półkowych; następuje zaś bezstopniowo w kolumnach wypełnionych np. zmywakami. Wymienione wyżej związki i zachowania mieszaniny etanol/woda są zjawiskiem, które występuje do momentu aż zawartość etanolu w oparach ustali się na 95,6% etanolu. W tym momencie mieszanina (95,6% etanolu + 4,4% wody - wagowo) ciągle odparowuje jednak zawartość etanolu już się nie rośnie. Taka mieszanina woda/etanol nazywa się Azeotropem i jej nie da się rozdzielić dalszą destylacją bez dodania trzeciej cieczy (np. benzenu) lub poddania mieszaniny innemu procesowi rozdzielania. Opisane wyżej zjawisko występuje w temperaturze pokojowej pod ciśnieniem atmosferycznym. Możliwa jest więc taka destylacja bez używania dodatkowego ciepła – problem w tym, że tak przeprowadzana destylacja np 1L nastawu trwałaby najprawdopodobniej wiele lat. Dostarczając energię cieplną przyspieszamy tempo tego procesu tysiące razy; tak samo można to tempo przyspieszyć obniżając ciśnienie w systemie. Aby jednak destylacja w próżni miała jakiś sens, ciśnienie w systemie musi być wyjątkowo niskie – a to nie jest dla nas, amatorów, możliwe do osiągnięcia.
Tłumaczone bez zezwolenia ze źródeł: Purdue University, homedistiller.org.
______________________________________________________________________ Wybrana stopka jest całkowicie niecenzuralna - tylko dla wybranych.
Ostatnio edytowano sobota, 28 maja 2011, 16:37 przez Juliusz, łącznie edytowano 2 razy
Wszystko ładnie pięknie tylko jest tu mała nieścisłość, którą warto zaznaczyć by potem nie było rozczarowań. Mianowicie wartość azeotropu jest jak najbardziej prawidłowa dla % wagowego, Niestety jest on dla nas trochę wirtualny ponieważ wszystkie nasze areometry pokazują % objętościowy Rożnica niby niewielka, ale jednak zawsze. 95,6% wagowego odpowiada 97,2% objętościowego. Te 1,6% powoduje wydłużenie HEPT sprężynek prawie o drugie tyle.
Dzięki za zwrócenie uwagi. W opisie azeotropu dodałem, że procent podany jest jako wagowy.
Dawno temu procent spirytusu czy wódek podawano jako wartość wagową (95%). Ze względu na chytrość producentów zmieniono miarę na objętościową bo można na nalepce drukować tą samą liczbę 95% z dodatkiem 'obj.'. Chodziło o to aby sprzedawać mniejszą ilość etanolu za 'tą samą' cenę - znaczy robić nas w trąbę czy inaczej nabijać w butlę...
Mieszkam w Australii i używam ciągle alkoholomierza wskazującego procent wagowy.
______________________________________________________________________ Wybrana stopka jest całkowicie niecenzuralna - tylko dla wybranych.
Ano są takie, są również wagowe. Przyznaję, że popełniłem błąd oczekując, że ktoś może takie rzeczy pamiętać, zauważyć czy wiedzieć przecież to historia nikomu nie przydatna...
Pwódzenia
J
______________________________________________________________________ Wybrana stopka jest całkowicie niecenzuralna - tylko dla wybranych.
Użytkownicy przeglądający to forum: Brak zalogowanych użytkowników i 0 gości
Nie możesz rozpoczynać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz edytować swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz dodawać załączników