Moc destylatu.

Chciałbym osiągnąć efekt finalny w postaci wódeczki o mocy 40 proc. Niezależnie od tego czy w procesie produkcji otrzymam destylat 96 proc. czy też 60 proc. to i tak będę go musiał rozcieńczyć z wodą. W związku z tym moje pytanie, po co za wszelką cenę dążenie do uzyskania jak największej mocy?

To proste, przy okazji uzyskiwania jak najwyższej mocy, do destylatu przechodzi bardzo mało zanieczyszczeń. Ponieważ moc 96,5% można osiągnąć dzięki dokładnej i wysokorozdzielczej destylacji na kolumnie, to łatwo jest wtedy oddzielić substancje różniące się o kilka stopni temperaturą wrzenia od eatnolu (metanol, fuzle).
Tak naprawdę, to uzyskuje się od razu 2 efekty: mocne stężenie substancji właściwej i jej dokładne oddzielenie od "smrodków bimbrowych".
W gorzelniach spirytus surowy (taki po jednokrotnej destylacji bełkotka parową znad zacieru) zawsze się rektyfikuje do 96,5% a dopiero potem rozcieńcza wodą do 40%. Tak powstaje "czysta ojczysta". Czasem tą rektyfikacje przeprowadza się minimalnie mniej dokładnie, żeby "Żytnia" rózniła się nieco smakiem od "Wyborowej" - obie są produkowane z żyta.

... ...

Ze względu na czystość - pozbycie się "wszystkiego niechcianego" wpływającego na zminanę smaku, zapachu ...
Jak kto woli może przecież i pić "czysty zacier"

Spróbuj rozcieńczyć destylat 60% otrzymany prawdopodobnie na pot-still'u ewentualnie na kolumnie ale bez refluksu, i destylat 96% (może być, jeśli nie masz dojścia do takowego otrzymanego na kolumnie, spirytus sklepowy).
Obydwa do mocy 40% i porównaj zapach , a póżniej posmakuj i będziesz miał odpowiedż potwierdzającą to co napisał wyżej @pokreć.

Witam,
Jeśli mogę zaproponować to, destylat 60% rozcieńczony do 40 polecam wlać do keg'a i na rurki; raz jeszcze!!
Bzymek

Dziękuję za odpowiedź. Moje pierwsze psocenie, na finale 84 proc. Nieprzyjemny zapach, ale mam nadzieję że zniknie po przepuszczeniu przez coobrę.