MATERIAŁY konstrukcyjne

Destylarka powinna być zbudowana z materiałów, które są bezpieczne i pozwalają produkować czysty i zdrowy produkt. Materiały muszą być w stanie wytrzymać dość agresywne środowisko, które powstaje w czasie destylacji: różne gorące alkohole, kwasy, zasady, estry, woda, sama temperatura i dość energiczne czyszczenie po operacji

Wypróbowane i dostatecznie przetestowane materiały do budowy destylarki to stal nierdzewna, stal kwasoodporna i miedź. Materiały te doskonale zachowują się we wspomnianym środowisku, produkują płyn, który nie zawiera toksycznych metali (aluminium, ołów, kadm itp) i nie zawiera innych toksycznych chemikaliów

Taka sama zasada obowiązuje w używaniu środków do łączenia: miedź lutuje się CYNĄ BEZOŁOWIOWĄ lub stopami srebra i miedzi. Popularna cyna ma dodatek ołowiu, który łatwo przedostaje się (jest rozpuszczany przez opary) do destylatu i o ile nie otruje Ciebie natychmiast po paru latach spożywania dowiesz się, że masz ołowicę – stan bez odwrotu (wczesnymi symptomami ołowicy mogą być impotencja, brak wzwodu, spazmy mięśni).

Na dojrzałych forum, które istnieją bardzo długo przyjęta jest zasada, że używanie plastików, teflonów czy gum jest niedopuszczalne. Wyjątek stanowi używanie plastikowych pojemników o jakości spożywczej do fermentowania zacieru. Prosimy o nie zadawanie pytań na temat plastików – jest ich tak ogromna ilość a identyfikacja jest w zasadzie niemożliwa.

Jeśli chodzi o uszczelnianie połączeń to starą klasyczną metodą gorzelniczą jest uszczelnianie pastą z mąki – mistrz używa mąki żytniej, bo nie zawiera glutenu (nie ciągnie się). Gdy używasz zwykłą mąkę pszeniczną należy unikać jej zbyt mocnego ugniatania, bo wtedy gluten zaczyna się zachowywać jak guma (pasta nie powinna się kleić do palców).

Doświadczeni bimbrownicy patrzą z lekką pogardą na tych, którzy używają plastik do zbierania destylatu czy przechowywania go (niektórzy dostają furii gdy ktoś pyta). Do zbierania płynu prawdziwy producent używa szkła lub s/s – k/o. Do przetrzymywania i leżakowania destylatu używa się szkła, s/s – k/o lub ‘przyjaznego’ drewna np. dąb.

Są gumy sylikonowe o gradacji spożywczej, ale są one wyjątkowo drogie i trzeba polegać na opinii sprzedającego – a chodzi nam przecież o zdrowie własne, rodziny i przyjaciół.

Witam
A co sądzicie o mosiądzu?
To chyba miedź z cynkiem?
Gdzieś na stronie czytałem o wykorzystaniu rurek od zaworków od dętek. Czy one nie są mosiężne?
Pozdrawiam

http://pl.wikipedia.org/wiki/Mosi%C4%85dz

Mosiądz - stop miedzi i cynku zawierający do 40% tego metalu. Mosiądze mogą zawierać także dodatki takich metali jak ołów, aluminium, cyna, mangan, żelazo i chrom oraz krzem. Topnieje w temperaturze ok. 1000°C (zależnie od gatunku).

Gdyby był tylko jeden stop mosiądzu (miedź i cynk) nie byłoby tragednii choć cynk nie jest metalem, który potrzebujemy w naszych pracach. Niestety wytapia się mosiądze z ołowiem, aby poprawić obróbkę skrawaniem - ołów... powoduje ołowicę.

W hydraulice używa się mosiądzu do odlewania kranów - podobne wyroby gdzie jest zetkinięcie z wodą do picia można czasem używać.

Definitywnie odradzam używanie mosiądzu na kocioł, kolumnę, chłodnice itp. tam gdzie gorący płyn na kontakt z tym metalem przez długi czas.

Juliusz

A co myślisz o silikonie, takim szklarskim w tubce?
Czy można z niego zrobić np uszczelkę?

Nie mam aktualnej informacji (chodzi o ten do uszczelniania w kuchni; łazience itp?) ale osobiście odradzam.
Te materiały nie mają dużej odporności na wysokie temperatury a gorący alkohol może z tego coś wypłukiwać rozpuszczać.

Najpopularniejszy wszędzie jest korek ale taki bez dodatku gumy (gumę doddają do korka na uszczelniania w samochodach). Musisz się upewnić że materiał na uszczelki jest maksymalnie chemicznie obojętny. WIem że nie jest to łatwe ale warto poszukać.

Są miejsca w aparaturze gdzie można stosować pastę z mąki... Ja daję ją w kilku miejscach i uszczelnia b. dobrze.

Jules

Z tymi materiałami to jest tak, że kiedyś każdy używał tego co miał.
Kotły aluminiowe, bańki ocynkowane, węże gumowe itd. itp.
Dziś świadomość jest inna ale sam psociłem na aluminium.
Używałem sztućców aluminiowych (dziś piję piwo z aluminiowej puchy)
i jakoś jeszcze mechanizmy motoryki i "twardego dysku" funkcjonują.
Myślę, że pól litra psoty z aluminiowego szybkowara zaszkodzi nam tyle
co oddychanie codzienne miejskim zasyfionym powietrzem.
Tym niemniej Juliusz ma rację, że użycie kwasówki, miedzi lub szkła jest
jak najbardziej wskazane do budowy sprzętu.
Co do silikonów, to te budowlane nie nadają się do naszego psocenia.
Za to niezłe są takie akwariowe ze sklepów akwarystycznych.
Co jakiś czas produkuję sobie uszczelki z takiego silikonu.
Dwie szybki (zdejmuję dwa obrazki ze ściany) smaruję zwykłym
olejem jadalnym. Na to wyciskam pół tubki silikonu i szybki składam ze sobą
zachowując dystans przekładkami tekturowymi.
Olej powoduje,że silikon nie skleja szybek więc po zastygnięciu
uzyskuję ładną : cienką i równą płytkę silikonową,
z której wycinam uszczelki.

Pozdrawiam
Calyx

A jak się zachowuje drewno dębowe przy wysokiej temperaturze, ponieważ zostałem zmuszony wytoczyć korek do zakorkowania wieka zbiornika?

@ Picio


Jaki to zbiornik?

Drewno zachowuje się zawsze tak samo wilgoć powoduje rozszerzanie się drewna w (poprzek słojów) - susza kurczenie - samo goroąco - jak każdy materiał rozszerzanie. Wzdłuż słojów rozszerzanie i kurczenie są znikome.

Jeśli Twoje wieko (korek) natrafi na gorące opary będzie pochłaniać wilgoć i rozszerzać się. W dawnych czasach aby rozłamać ogromne bloki skalne 10T - 20T od monolitu używano suchego drewna. Od góry wycinano kanały głębokości 100mm-150mm na długości 1m-2m i wbijano w nie wiele klinów z suchego drewna. Następnie namaczano te kliny i one z niesamowitą siłą rozrywały! skałę.

Jeśli masz np. otwór 250mm średnicy i dopasujesz do niego ciasno dekiel drewniany i on będzie poddany działaniu pary (wilgoci) to ten dekiel prawe z pewnością rozerwie Ci zbiornik. Jeśli masz korek np. 50mm średnicy hm... nie wiem zależy od grubości zbornika. Pamiętaj że wilgoć jest trudnop usunąć z drewna i jak zakorkujesz i korek naciągnie wilgoci to nie odkorkujesz przez wiele dni.

Na takiej zasadzie działa beczka. Nowa beczka nie jest w zasadzie szczelna nawet po silnym wbiciu obręczy. Dopiero jak naleje się do niej wody klepki rozszerzają się i uszczelniają beczkę. Jest to ważna zdolność bednarska przy robieniu beczek. Jak zrobi się zbyt ciasne obręcze mogą pęknąć od wilgoci.

Mam nadzieję że wyjaśniłem problemy z drewnem - tu nie wielema znaczenie jakie to drewno jest. W Polsce nie ma drewien które nie przyjmą wilgoci ('drewno żelazne'; kwila; 'żelazna kora') w te nawet gwoździa wbić nie można.

Juliusz

Mam jedno pytanie czy może ktoś wie jaki jest skład lutowia do lutowania rynien ? Jest ono w postaci trójkątnej sztabki mam tego z pół kilo i nie wiem czy można tym spokojnie lutować ?

Myślę, że to lutowie ma 40% ołowiu 60% cyny. Znam, takie wylewki trójkątne, Jest to jedno z 'gorszych' lutów, znaczy dużo ołowiu.

Ja nie lutowałbym tym lutowiem 'spokojnie' elementów do destylacji.

Juliusz