ABC miękkiego lutowania miedzi i czy cyna jest trująca?

hej ludu pracujacy mam pytanko do lutowania bo nie jestem ekspertem i nie znam sie na tym wszystkim piszecie o lutowaniu na twardo czyli mam rozumiec ze jest to lutowanie takie jak np.rury CO czy woda pitna.chodzi mi konkretnie o to czy takim samym drutem z rolki i pastom lutowniczom moge lutowac kolumne czy jest cos specjalnego bo nie mam jej i nie wiem co tam jest napisane jaki sklad itd. Piszecie cos o samym srebrze lub tigowaniu a ja nie mam o tym pojecia wic bardzo bym prosil o "mlotkowe" wytlumaczenie tego tematu a w szczegolnosci lutowanie miedzi jaka pasta drut itd.chcialbym cos zbudowac ale nie chce palnac gafy a ma to byc sprzet dobry bo nie lubie fuszerki:) za rady z gory dzieki .pozdro i niech watroba bedzie z nami

Niech wątroba będzie zdrowa.

Lutowanie miedzi 'srebrem' - to lutowanie w wiele wyższej temperaturze niż zwykłą cyną.
To 'srebro' to stop głownie miedzi np 95% i 5% srebra. (Są też inne proporcje 2% srebra i 15% - mają inne temperatury topnienia). Jest to drut, który można kupić w sklepie hydraulicznym (nie jest drogi) - tam gdzie kupuje się miedziane rury, mufki, kolanka redukcje itp.

Jest jednak małe ale: o ile miedzianą rurkę o średnicy 6mm do 12mm można lutować na twardo = tym srebrem używając zwykłego 25mm - 30mm (średnica wylotu) palnika propan-butan do lutowania,



o tyle grubsze rury 25 - 50 wymagają specjalnego palnika hydraulicznego (taka przenośna butelka ze specjalną mieszanką gazów (acetylen+butan) i specjalny palnik dające wiele wyższą temperaturę i więcej ciepła).



Sama butelka nie jest droga może 50-70zł, palnik jest droższy może być 200-300zł.

Drugie wyjście to palnik acetylenowo-tlenowy (może ktoś blisko ma).

Lutowanie miedzi 'srebrem' nie wymaga zadnych past ani topników. Wymaga tylko aby części nagrzane były do czerwoności (~700C) czyli taki świecący kolor jak marchewka. Jak temperatura jest dość wysoka, przykładasz drut srebrowy i on powinien się pięknie rozlać i powlewać w szpary - nie żałuj lutu i sprawć, że jest wszędzie zalane.

Potem jeszcze gorące wrzucasz do wody i lutowanie jest prawie czyste. To co zostaje (czarne) to tlenki miedzi, które są ok ale jak oczyścisz to będzie łądniej wyglądało.


Ostatnia opcja to cyna bez OŁOWIU tu możesz użyć zwykły palnik butanowy.

Zobacz co tu jest: http://www.letorex.com.pl/roth_narz_2-lutowanie.htm tam są ceny i opisy.

Jesli masz pytania daj znać.

Juliusz.

OK dzieki za odp.. narazie musze sie rozgladnac za czyms takim po sklepach no i zobacze co z tego wyniknie.kupowac caly sprzet od podstaw tylko do tego celu to troszke drogo wychodzi ale zobaczymy moze cos sie uda wykombinowac od znajomych narazie dzieki

Johnny don't loose hope! Nie trać nadzieii.

Zawsze pod ręką masz czystą cynę (bez ołowiu), jakiś płyn i niedrogą lutownicę lub palnik propanowy a wyniki będą w zasadzie takie same.

Jules.

OK dzieki za podpowiedzi najprawdopodobniej zostane przy cynie bez dodatku olowiu bo do takiego sprzetu mam dostep.no i zobaczymy co z tego wyjdzie

Cynę bez ołowiu bez problemu kupisz w sklepie u hydraulika.
Jest to lut miękki do rur miedzianych, oznaczenie: Sn97Cu3
Skład lutu: 97% cyny, 3% miedzi.
Do tego pasta lutownicza - zawiera zmielony lut tego samego typu oraz chlorec cynku.

Oczyszczone detale (np. koniec rury i mufa) pokrywasz cześć zewnętrzną (koniec rury) pastą, wsuwasz w kielich złączki, podgrzewasz palnikiem. Jak pasta zmieni kolor (zrobi się taka srebrna) dodajesz lutu aż lut wypełni szczelinę.

Pozwolić na ostygniecie - w tym czasie nie poruszać części.
Jak ostygnie umyć połączenie woda, szczotka i płynem do garów i dokładnie wypłukać.
Przed myciem można wytrzeć szmatą - większość pozostałości topnika się w ten sposób usunie.

Mam 3 krótkie pytania ?

- Nad palnikiem w kuchence gazowej jaka można uzyskać temperaturę ?

- Rury Cu można łączyć zamiast cyna sylikonem akwarystycznym ? trzyma jak chole... i wątpię żeby w rekach ktoś to rozerwał...

- Ostatnie Czy można lutować w obecności węgla ? Chodzi mi o taki mały koksowniczek ;p puszkę po brzoskwiniach wypełniona rozżarzonym węglem grzeje na tyle dobrze ze olewałem sobie kilka drobnych mosiężnych detale w takim czymś... Budowa bardzo prosta puszka z węglem izolowana termicznie cegłami, z dołu rurka doprowadzająca powietrze...

1. nad kuchenka drobnice niekkim lutem idzie polutowac - jest z tym troche "zabawy"
2. Idzie tez lutowac do 18mm (22mm) opalarka - zaleznie od jej mocy.
3. wegla nie polecam - latwo idzie polaczenie przegrzac. Produkty niezupelnego spalania moga wejsc w reakcje z miedzia lub lutem

Jestem w trakcie składania aparatury z rur miedzianych. Wszystko lutowane (oczywiście bez syfu zwanego ołowiem). Tutaj nasuwa się pytanie.
Otóż topnik który używam do lutowania osadza się wewnątrz rur. Podejrzewam że nie jest on mikroelementem niezbędnym do prawidłowej pracy organizmu, poza tym chciałbym uniknąć jego zapachu w produkcie końcowym. W jaki sposób to cholerstwo można usunąć z wnętrza instalacji? Przy instalacjach wodnych nie było problemu, puszczało się wodę i już. Tutaj należałoby czymś przepłukać (nie kretem bo zeżre mi miedź). Co polecacie do skutecznego usunięcia topnika?

Szukałem informacji na forum ale niestety nie znalazłem za wiele.

Ja przy budowie alembika usuwałem myjką ciśnieniową. Myślę, że woda z odkręconego prysznica też da radę. Staraj się używać jak najmniej topnika. Poza tym, pierwsze dwa razy "psoć" wodę, a nie nastaw